Plinio Correa de Oliveira
Palce chaosu i palec Boga
Jeszcze nie tak dawno, gdyby ktoś powiedział, że świat pogrąża się w chaosie, wzruszono by obojętnie ramionami. Jak mógłby uwierzyć w taką przepowiednię ktoś, kto żyje w samym centrum dobrobytu i ładu, jaki zdaje się panować na Zachodzie? To tak, jakby świat nie-zachodni nie był częścią planety. A przeto wydawało się, że ponieważ ład panował w Europie i w Ameryce, wszędzie wszystko szło dobrze i chaos był nie do pomyślenia. »

Plinio Correa de Oliveira
Kwestia własności prywatnej
Własność prywatna jest coraz częściej prezentowana w tej epoce przerośniętego zatroskania o sprawy socjalne jako nieprzyjemny i anachroniczny przywilej, do którego tylko niewielu egoistów, niewrażliwych na otaczającą ich nędzę, uparcie czuje przywiązanie.   Czy takie jest myślenie Kościoła? To pytanie ma podstawowe znaczenie dla naszych czytelników, z których przeważającą większość stanowią katolicy.   »

Plinio Correa de Oliveira
Autoportret filozoficzny
Jestem tomistą z przekonania. Dziedziną filozofii, która najbardziej mnie pociąga, jest filozofia historii. W tej perspektywie postrzegam powiązanie pomiędzy dwoma rodzajami działalności, którym poświęciłem moje życie: studium i działaniem. »

Plinio Correa de Oliveira
Tradycja, Rodzina, Własność
Jeżeli się nie mylę, to autorem poniższej przypowieści jest Emil Faguet: Był raz pewien młody człowiek uwikłany w krytyczną sytuację uczuciową. Miał piękną żonę, którą bardzo kochał. Ale miał także matkę, którą kochał i poważał. Jednakże stosunki między teściową i synową były napięte. Młoda kobieta, która była piękna, ale zła, nie cierpiała starszej, szanownej pani i była o nią zazdrosna. Któregoś dnia przyparła męża do muru: albo pójdzie do swej matki, zabije ją i przyniesie jej serce ofiary, albo ona, żona, odejdzie z domu. »