Maryja Współodkupicielka

Czwartek, 9 luty 2012 r. Patroni dnia: Św. Apolonia, męczennica , Bł. Marian Szkot, opat

Nasze kampanie

Przymierze
z Maryją

Wydarzenia

Opinie i komentarze

Warto przeczytać

Biblioteka

Galeria Kontrrewolucji

Listy od przyjaciół

Strona główna > Przymierze z Maryją > Numer 47

TEMAT NUMERU

Pierworodna przed wszelkim stworzeniem

W Księdze Przysłów (8.22 i nast.) czytamy słowa, które Kościół odnosi do Najświętszej Maryi Panny: Pan mię posiadł na początku dróg swoich, pierwej niźli co uczynił od początku. Od wieków jestem ustanowiona i od dawna, pierwej niźli się ziemia stała. Jeszcze nie było głębiny, a ja już poczęta byłam; jeszcze źródła wód nie wytrysnęły, jeszcze góry potężną masą nie stanęły, przed pagórkami jam się rodziła.

Księga Mądrości Syracha, w dawnym tłumaczeniu Biblii Księga Eklezjastyka 24,5), potwierdza tę ideę słowami: Jam wyszła z ust Najwyższego, pierworodna między wszystkim stworzeniem.

Oczywiście Najświętsza Maryja Panna nie była w Bogu jako byt naturalny, ale jako byt idealny, przez miłość, jaką Bóg Ją obdarzył, przez Jego pragnienie, by Ją ukształtować, przez to, że wybrał Ją na Matkę swojego Syna. Ona nie była żywa sama w sobie, ale była żywa w Bogu, przez Jezusa Chrystusa, którego miała stać się Matką.

Figury Maryi w Starym Testamencie

Najświętsza Maryja Panna została obiecana Patriarchom, przepowiedziana przez Proroków, przedstawiona przy użyciu najpiękniejszych symboli i najznakomitszych osób Starego Testamentu. Już w Księdze Rodzaju (rozdz. 3, 15), jest Ona przepowiedziana, kiedy Bóg przeklina węża: Położę nieprzyjaźń między tobą, a między niewiastą i między potomstwem twoim, a potomstwem jej; Ona zetrze głowę twoją, a ty czyhać będziesz na piętę jej.

To właśnie Ją obiecał Bóg Abrahamowi, Izaakowi, Jakubowi i Dawidowi, kiedy zapewniał ich, że przyjdzie Zbawiciel, który będzie z ich własnego rodu to znaczy narodzi się z jednej z ich córek. Czyli z Maryi.

To również Ją przepowiedział Izajasz, kiedy potwierdzał, że wyjdzie różdżka z korzenia Jessego i kwiat z korzenia jego wyrośnie (11, 1) oraz że Oto panna pocznie i porodzi Syna, i nazwą imię Jego Emanuel (7, 14).

Święci Ojcowie i teologowie, zarówno starożytni jak i współcześni, przypisują Najświętszej Maryi Pannie wszystko to, co najbardziej szlachetne i wybitne w Starym Testamencie. Nazywają ją Edenem lub Ogrodem Rozkoszy, który nowy Adam obrał na swoje mieszkanie; Drzewem życia posadzonym pośrodku raju, które jako jedyne jest godne wydać owoc zbawienia; Najczystszym źródłem, które wytrysnęło z ziemi, aby nawodnić jej powierzchnię; Arką Noego, dzięki której świat zostanie ocalony z powodzi grzechu. Można byłoby w nieskończoność wymieniać niezliczone figury symbolizujące Matkę Boga w Starym Testamencie.

Jest ona również porównywana z mądrą Rebeką; z piękną Rachelą; z pobożną Marią, siostrą Mojżesza; z Deborą, która stanęła na czele zastępów Boga; z pobożną Anną, matką Samuela; z roztropną Abigail, która ochroniła swój dom przed gniewem Dawida; z cnotliwą Judytą, która odcięła głowę Holofernesa; ze świętą królową Esterą, która zabiła pysznego Hamama i uspokoiła gniew Aswerusa przeciw swojemu ludowi.

Maryja w Nowym Testamencie

Wszystkie bezpośrednie odniesienia biblijne do Najświętszej Maryi Panny, chociaż nieliczne, są bardzo znaczące.

W Nowym Testamencie św. Łukasz przedstawia Matkę Bożą jako główną postać ewangelii dzieciństwa. Wspomina o Niej również w Dziejach Apostolskich, opowiadając o rodzącym się życiu Kościoła. Święty Jan mówi o Jej zasadniczej roli w Kanie Galilejskiej i pokazuje Ją u stóp krzyża w kulminacyjnym momencie życia Jej Boskiego Syna.

Ewangeliści, którzy mogliby rozwodzić się długo nad zasługami i pochwałami dostojnej Królowej, uznali, że nie jest to konieczne, ponieważ mówiąc, że Jezus Chrystus, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, zrodził się z Jej dziewiczego łona i uznał Ją za swoją matkę, mówią w skrócie wszystko to, co można powiedzieć. Zaś św. Ludwik Maria Grignion de Montfort stwierdza, że ziemskie życie Maryi upłynęło w ukryciu, stąd za Duchem Świętym Kościół zwie ją Alma Mater – Matką ukrytą i tajemniczą. Dalej zaś ten wielki Apostoł Maryi stwierdza: Bóg czyniąc zadość Jej prośbom o żywot ukryty, ubogi i pokorny, upodobał sobie ukrycie przed wzrokiem jakiejkolwiek istoty ludzkiej tajemnic Jej życia.⁸

strona: 1 2 3 4 5 6

powrót