Gwiazda betlejemska - efekt ruchu wstecznego Jowisza?

Pojawienie się gwiazdy betlejemskiej, która zaprowadziła Trzech Mędrców do groty, w której narodził się Pan Jezus, może być potwierdzone przez naukę – twierdzi jeden z astronomów. Mark Thompson, członek Królewskiego Stowarzyszenia Astronomicznego oraz prezenter telewizyjnego show BBC - „The One Show”, przeprowadził badania, które jego zdaniem mogą wyjaśnić historię opowiedzianą w Ewangelii św. Mateusza.

Thompson, wykorzystując historyczne dane oraz symulacje komputerowe, które pozwoliły na określenie konstelacji gwiazd i planet w owym czasie, kiedy najprawdopodobniej na świat przyszedł Pana Jezus, doszedł do wniosku, że miało wtedy miejsce niezwykłe zjawisko astronomiczne.

Twierdzi on, że pomiędzy wrześniem 3 r. a majem 2 r. przed narodzeniem Chrystusa miały miejsce 3 koniunkcje Jowisza i gwiazdy Regulus. Jowisz przechodził bardzo blisko gwiazdy Regulus, co było doskonale widoczne na nocnym niebie. Pierwsze zbliżenie się Jowisza do gwiazdy Regulus nastąpiło w wyniku tradycyjnego ruchu Jowisza w kierunku wschodnim. Później Jowisz zatrzymał się i zaczął poruszać się w kierunku zachodnim, a potem jeszcze raz zmienił kierunek na wschodni.

Thompson, który jest prezenterem nowego programu astronomicznego nadawanego przez stację BBC „Stargazing Live” powiedział: – Trzej Mędrcy byli uznawani przez niektórych za kapłanów zoroastryzmu, czyli byli astrologami. Dlatego też zjawisko przechodzenia króla planet – Jowisza blisko królowej gwiazd – gwiazdy Regulus i to trzykrotnie było znamienne, co też mogło być zinterpretowane jako znak narodzin nowego króla.

W przeszłości istniało wiele teorii, próbujących tłumaczyć zjawisko gwiazdy betlejemskiej. Według niektórych astronomów, zjawisko to zostało spowodowane przez spadającą kometę, albo np. wybuch supernowej, czyli eksplozję gwiazdy, w wyniku której wydzielana jest ogromna ilość światła. Thompson tłumaczył, że zapoznał się z wszystkimi teoriami na ten temat i doszedł do wniosku, że najlepiej to zjawisko tłumaczy potrójna koniunkcja Jowisza i gwiazdy Regulus, która miała miejsce między 14 września 3 r. p.n.Ch. a 17 lutym 2 r. p.n.Ch. i 8 maja 2 r. p.n.Ch. Wtedy to miał miejsce ruch wsteczny Jowisza, polegający na tym, że w nocy zatrzymał on normalny ruch w kierunku wschodnim po to, by poruszać się w kierunku zachodnim przez kilka następnych tygodni.

Zjawisko ruchu wstecznego niektórych planet jest możliwe, bo znajdujące się na zewnątrz od ziemi planety krążą wolniej niż Ziemia i nasza planeta czasami je wyprzedza.

Thompson uważa, że Jowisz poruszający się przez wiele tygodni w kierunku zachodnim, mógł prowadzić Trzech Mędrców z Persji. Podróż na wielbłądach mogła im zabrać trzy miesiące. Przez taki okres najprawdopodobniej w kierunku zachodnim poruszał się Jowisz.

Źródło: “The Daily Telegraph”, AS