Władze miasta Lwowa podpisały umowę na kolejne 20 lat w sprawie użytkowania naszego kościoła św. Marii Magdaleny przez salę organową – poinformował metropolita lwowski abp Mieczysław Mokrzycki. Hierarcha zaznaczył, że termin poprzedniej umowy upływał dopiero w 2011 r. – Nie wiemy dlaczego ten pośpiech i dlaczego na tak długie lata ta umowa została podpisana – dziwi się hierarcha. – W dalszym ciągu nasza wspólnota ciągle stara się, pisze, apeluje, by ten kościół był przeznaczony tylko do kultu.
Z powodu ostatniej decyzji lwowskiej rady miejskiej parafia rzymskokatolicka św. Marii Magdaleny wystosowała apel, podpisany przez proboszcza ks. Włodzimierza Kuśnierza oraz 496 wiernych. Oto jego treść:
„Decyzją Rady Miasta Lwowa, z 11 marca 2010 r. kościół św. Marii Magdaleny, znajdujący się przy ul. Bandery 8, został na 20 lat przekazany do dyspozycji sali muzyki organowej i kameralnej we Lwowie, na zasadach nieodpłatnego wynajmu. Nie zostały uwzględnione potrzeby rzymskokatolickiej wspólnoty parafialnej i wieloletnie starania o zwrot lub korzystanie na równoprawnych warunkach ze swojej prawowitej własności.
Od roku 2001 w kościele św. Marii Magdaleny są odprawiane nabożeństwa. Centralne przejście do ołtarza jest zastawione ławkami, których nie można przesuwać, ponieważ niszczy to, zdaniem dyrekcji, posadzkę. Wspólnota nie może korzystać z centralnego wejścia do kościoła, które jest zamurowane. Parafia nie może korzystać z kościelnych organów. Po każdej Mszy św. ksiądz wynosi z kościoła Najświętszy Sakrament do samochodu, by zawieźć go w bezpieczne miejsce. Zasadniczym punktem argumentacji władz w sporze ze wspólnotą parafialną jest znaczenie organów, znajdujących się w kościele dla kulturalnego życia miasta.
Wyposażenie kościoła – ołtarze boczne, obrazy, rzeźby, konfesjonały, klęczniki, ławki przejęte zostały przez władze: częściowo zostały zniszczone, część stanowi wyposażenie muzeów. Baptysterium z freskami Jana Henryka Rosena zamieniono na... toaletę, cenne freski zamalowano. Wieże kościelne pozbawiono krzyży, z przykościelnego placu usunięto figurę Matki Bożej. Jedyną pozostałością po dawnej świetności kościoła jest ołtarz główny i epitafia ze zniszczonymi elementami dekoracyjnymi.
Uważamy, że decyzja Rady Miejskiej Lwowa, podjęta w czasie trwającego procesu sądowego, dotyczącego sprawy kościoła Marii Magdaleny, jest ze strony władz miasta próbą stworzenia faktów dokonanych.
My, parafianie kościoła św. Marii Magdaleny we Lwowie zwracamy się z apelem o poparcie naszych starań zmierzających do odzyskania odebranej nam świątyni i traktowanie nas według praw przysługującym wszystkim obywatelom demokratycznego państwa ukraińskiego”.
Na razie żadnej odpowiedzi władz na apel lwowskiej parafii św. Marii Magdaleny nie ma. – Będziemy zwracać się do pana prezydenta, do ministra kultury, aby jednak salę organową przenieść do innych pomieszczeń, by wspólnota parafialna mogła w pełni uczestniczyć w życiu religijnym, w życiu sakramentalnym, by mogła być sprawowana Msza św., być przechowywany Najświętszy Sakrament, by ta świątynia była rzeczywiście świątynią i domem Bożym – powiedział KAI metropolita lwowski.
Rzymskokatolicki kościół pw. św. Marii Magdaleny wybudowano we Lwowie w XVII w. wg projektu Wojciecha Kielara i Jana Godnego. Fundatorką świątyni (obecnie najstarsza część kościoła stanowi prezbiterium) w 1600 r. była Anna Pstrokońska. Świątynię rozbudował, według projektu Macieja Urbanika pod koniec XVII w., zakon dominikanów.
Dominikanie byli gospodarzami kościoła i klasztoru do momentu kasaty józefińskiej. W 1784 r. klasztor przeszedł na własność Państwowego Funduszu Religijnego. Fundusz odsprzedał zabudowania galicyjskiemu Funduszowi Policyjnemu w 1841 r. W klasztorze urządzono dom poprawy i pracy przymusowej, później przekształcony na więzienie dla kobiet. Kościół natomiast oddano do dyspozycji Archidiecezji Lwowskiej – pełnił funkcję kościoła parafialnego. Ponieważ gmachy klasztorne były zajęte przez władze austriackie, obok kościoła wybudowano plebanię.
Kościół pełnił funkcje sakralne do 1945 r. Po ekspatriacji ze Lwowa duchowieństwa i wiernych, świątynia przez pewien czas była zamknięta. Otwarta ponownie w 1946 r., była czynna do października 1962 r. W marcu 1962 ks. Hałuniewicz otrzymał zakaz celebrowania nabożeństw. Parafię udało się utrzymać do października tegoż roku. W świątyni przekazanej Politechnice Lwowskiej urządzono klub młodzieżowy, a następnie salę organową, funkcjonującą do chwili obecnej.
Źródło: KAI
