Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. (Łk 1,30–32)

Słowa wypowiedziane przez Archanioła Gabriela podczas Zwiastowania stały się ciałem. Matka Najświętsza wydała na świat Syna, który zgodnie z wolą Ojca Niebieskiego otrzymał imię Jezus, co po hebrajsku znaczy Jahwe jest zbawieniem, Jahwe zbawia.

Kościół od początku czcił imię Zbawiciela – Drugiej Osoby Trójcy Świętej. Świadczą o tym choćby inskrypcje w katakumbach. Bardzo często obok imienia Jezus (grec. ΙΗΣΟΥΣ), występuje drugie słowo, które stało się imieniem – Chrystus (grec. ΧΡΙΣΤΟΣ), oznaczające Pomazańca Bożego i wskazujące na Boską naturę Syna Maryi.

Po II soborze lyońskim (1274), podczas którego zwrócono uwagę na nieposzanowanie Imienia Zbawiciela, papież Grzegorz X troskę o krzewienie Jego kultu powierzył dominikanom. W XIV wieku bł. Jan Colombini dał początek zakonowi jezuatów, którzy w sposób szczególny wysławiali Imię Jezus. To wśród nich powstał zwyczaj pozdrawiania się wezwaniem: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

W XV wieku franciszkanin św. Bernardyn ze Sieny oraz jego współbrat zakonny św. Jan Kapistran, chcąc przeciwdziałać bluźnierstwom, krzywoprzysięstwu, a także bezmyślnemu nadużywaniu Imienia Zbawiciela, szerzyli Jego kult. Papież Klemens VII w 1530 roku pozwolił franciszkanom na obchodzenie liturgicznego święta Najświętszego Imienia Jezus.

W XVI stuleciu istniały bractwa Imienia Jezus. Jego apostolat prowadzili dominikanie i jezuici. Ci drudzy na fasadach swoich kościołów umieszczali monogram IHS, składający się z trzech pierwszych liter greckiego zapisu imienia Jezus.

29 listopada 1721 roku papież Innocenty XIII ustanowił święto Najświętszego Imienia Jezus, które obowiązywało w całym Kościele. Obchodzono je w drugą niedzielę po uroczystości Trzech Króli. Św. Pius X wyznaczył nowy termin obchodów święta na niedzielę pomiędzy Obrzezaniem a Objawieniem Pańskim lub – w przypadku braku niedzieli w tym czasie – na 2 stycznia.

W wyniku reformy kalendarza liturgicznego w 1969 roku święto Imienia Jezus zlikwidowano. Dopiero Ojciec Święty Jan Paweł II w 2002 roku przywrócił je, ale nadał mu niską rangę, tj. wspomnienia dowolnego. Przypada ono 3 stycznia.

AK